De productwaarde van MVO

Bij een productwaarde is de ‘belevingswereld’ bepalend. Deze belevingswereld is deels een afspiegeling van de zichtbaarheid voor de consument. Is er daarom een productwaarde te onderkennen voor MVO?

De consument is in merendeel van de ondernemingen die zich bezig houden met MVO toch eerder een andere onderneming of organisatie dan een eindconsument. Of er dan van een productwaarde gesproken kan worden is dus de vraag. B2B georiënteerde ondernemingen onderscheiden zich op verschillend vlak, vergeleken met ondernemingen die aan de individuele consument levert.

Binnen de groep van eindconsumenten zijn er andere krachten aan het werk dan tussen ondernemingen uit een bedrijfs/productkolom. Met een meer en meer product gerichte maatschappij is de productwaarde tevens onderhevig aan de productmentaliteit. Door het verwerven van deze productmentaliteit lijkt tot een product verheven. Zo ook MVO. Niet alleen MVO als zijnde Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen, maar eigenlijk alles wat daarmee samenhangt. Afhankelijk van een marketing strategie, zal het dan een hype zijn of niet. Hoe dan ook heeft MVO dan verloren. Bij het degraderen van MVO, door de productmentaliteit, tot een product komt het op een tegenstrijdig niveau te staan met de duurzaamheidsgedachten.

Bob Schoon

Huidige generatie dient jeugd te voeden……

Elke vorm van verandering gaat gepaard met vormen van (on)bewuste tegenwerkingen. Nu is dit niet altijd even zwaar wegend, maar dat terzijde. Zo kent de adoptie van het (westerse) publiek aangaande hernieuwbare energie ook de nodige tegenwerkingen. Hierdoor begint het er op te lijken dat het in vele oosterse landen een veel vaker gebuikte vorm aan het worden is dan in Nederland. Niet zo vreemd op zich natuurlijk. Enerzijds (1) daar het alternatief daar in de meeste gevallen GEEN energie is, of (2) vormen van vervuilende energie (waar de directe gebruiker zichzelf meteen mee confronteert). Waardoor (3) hernieuwbare energie ook veelal wordt geïnitieerd, opgewekt en gebruikt door jong en oud. Anderzijds (4) is de medewerking vanuit overheids- en onderwijsinstellingen flexibeler ten opzichte van de lokale ondernemer.

Ook uit het voorstaande blijkt maar eens weer dat het van groot belang is om bij technologische ontwikkelingen zo nu en dan ook eens verder te kijken. Belangen zorgvuldiger af te wegen voor een toekomst met respect voor de mensheid. Niet geobsedeerd en ingegeven door eigen gewin. Wederom een lans voor de jeugd, die zijn bij machte het geheel te veranderen, mits daartoe gemotiveerd.

Jouw wereld is ook mijn wereld en de grootste bedreiging voor deze wereld is de mensheid.

Bob Schoon

Toezichthouder Verantwoord Ondernemen

darth

Om het circus compleet te maken gaat de politiek zich nog verder mengen in de discussie over Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen. Het voorstel gaat om het instellen van nog een BOA (bijzonder opsporingsambtenaar) genoemd de “nationaal toezichthouder verantwoord ondernemen”. Om verscheidene redenen barst ik als (ondernemend, sociaal, gedreven, maatschappelijk) persoon bij dit idee bijna in tranen uit. Echter niet door het geweldige idee. Want naast een aantal gebruikelijke haken en ogen roept dit toch wel een enorme antipathie bij mij op. Dat niet alleen vanwege de geldverslindendheid van een aantal keuzes en standpunten van de overheid op het gebied van MVO. Maar voornamelijk vanwege de uitvoerbaarheid. Laten we eerlijk zijn, de kennis ontbreekt gewoonweg bij heel erg veel mensen (en dus ook bij mij).

Mensen zijn kudde-dieren, leven voornamelijk rond de eigen kerk, zijn routinematig, werken voor het geld, hebben veelal in één bepaalde richting gestudeerd, na de studie weinig tot minimaal bij geleerd, gericht op standaard patronen en dus veelal bezig met continue hetzelfde aangeleerde kunstje ten toon te spreiden. Wat op zich geen probleem hoeft te zijn, zolang je het maar accepteert. Maar voor de functie van “nationaal toezichthouder verantwoord ondernemen” heb je toch wel een heel bijzonder mens nodig.

Zo werd ik onlangs geconfronteerd met een universiteit geschoolde milieukundige die probeerde, overtuigd van wat hij zelf gezien had, uit te leggen hoe goed een bepaalde onderneming bezig is met milieu en verantwoord ondernemen. Toen hem vervolgens gevraagd werd naar de economische historie van de onderneming (twee maal faillissement en doorstart om crediteuren maar niet hoeven te betalen en makkelijker van bepaalde personeelsleden af te komen), was zijn enige antwoord; “ehhh, daar heb ik geen verstand van”. “Maar verantwoord ondernemen was toch minimaal People, Profit, Planet?” was mijn vraag vervolgens. Geen reactie. Conclusie, iedereen wil ook nog eens gehoord worden, vertellen aan de wereld waar men goed in is, wat men weet. Geen rekening houdend of andere daar eigenlijk op zitten te wachten en of het wel compleet is.

Kom je eigenlijk tot de vraag of verantwoord ondernemen wel aan de politiek is. Zeker is dat als we alleen economisch gedreven zijn, we er niet zullen komen, dan komen we er pas achter als het te laat is, veel te laat.

Bob Schoon

Stoppen met…..

Ondernemingen binnen Nederland worden geacht zich bezig te houden met maatschappelijk verantwoord ondernemen. De hoeveelheid  ondernemingen die actief bezig zijn met maatschappelijk verantwoord ondernemen is lastig te bepalen. Nog steeds komen mij geluiden ter oren over het niet zien van het nut. Of het nu een eenmanszaak betreft , een limited, een maatschap, een V.O.F, een C.V. of een B.V. of N.V. het doet niet af aan het maatschappelijk belang van het geheel. Het is eigenlijk een activiteit die we allemaal als persoon na moeten streven.

Maar nu eerst toch maar terug naar die ondernemingen en de ondernemers, want als er vervolgens gesproken wordt over de besparing die het met zich meebrengt knikt men instemmend. Maar dan het er toe zetten, dat schijnt toch wel lastig te zijn. Helemaal het waar te beginnen.

Zeker nu we, aangaande de crisis, toch wel andere zaken aan ons hoofd hebben. Dat gaat op voor de ondernemer als ook voor de werknemer. In tijden van onzekerheid wordt het aantal actieve volgers (early adapters) al snel minder. Een onbewuste tegenwerking begint zich dan al vorm te geven.

Hoe dit dan toch te benaderen en aan te pakken? Volgens mij is het niet anders dan het stoppen met roken of drinken van alcohol. Men weet dat zo door gaan niet echt goed voor je is en dat het financieel een aardig verschil per jaar kan maken als men stopt…….maar dan toch…… De aanhouder wint.

Bob Schoon

Mind Control?

Mind Control, heb je die regie zelf in de hand, of worden je gedachten en overwegingen geleid. Eigenlijk, als je nu nog verder leest tenminste, kun je uitgaan van het tweede. Natuurlijk niet voor de volle honderd procent. Maar zeker voor een significant deel. Alle gevormde gedachtes komen zoiezo al voor uit eerder opgedane ervaringen en daarbij horende uitwerking. En de mens kent een nogal hoge mate van kopieergedrag. Er is weinig nieuws meer ontwikkeld in de laatste jaren. Oké, er zijn voldoende verbeteringen geweest, of voor zover de fabrikant je wil doen laten geloven dat het inderdaad verbeteringen zijn. Maar al met al laten we ons, naar mijn mening, vaker leiden en dus misschien ook wel misleiden. Iedereen is tegenwoordig ook raadgever of mening verstrekker, zelfs ongevraagd door de ander.

Bob Schoon

Meten is Weten

Na een enigszins korte discussie over het nut van maatschappelijk verantwoord ondernemen komt het al snel op het gebruik van standaard managementtools en managementkwaliteiten aan. Zoals eigenlijk bij elk verander/verbeter project, met als onderscheidend vermogen het genereren van extra ‘exposure’ naar prospecten, klanten en andere belanghebbende. 

Het uitgangspunt is dan de huidige situatie die zorgvuldig en adequaat in kaart moet worden gebracht om effectief te zijn. Maar, wat wil je meten, wat wil je weten? Niet gehinderd door enige kennis is elke vorm van verbetering al snel ‘goed genoeg’.

Er zijn ondertussen verschillende tools om je te laten inzien wat bijvoorbeeld je huidige CO2 uitstoot zou zijn. Hoe ver je er uiteindelijk mee wil gaan zal voor elke ondernemer anders zijn. Niet iedere ondernemer heeft het geld en de middelen beschikbaar voor een dergelijk project. En zoals het bij goed projectmanagement behoort te gaan;

  • zonder een duidelijke scope dient men niet te beginnen,
  • toch slecht gestarte projecten dienen gestopt te worden en opnieuw opgestart te worden.

Misschien makkelijk gezegd maar zoals mij vroeger al ten treuren is benadrukt; meten is weten, gissen is missen.

Het is een feit dat een belangrijke ‘motivator’ om met maatschappelijk verantwoord ondernemen aan de slag te gaan het genereren is van een bepaalde vorm van goodwill bij prospecten, klanten en overige belanghebbende. Hier missen door niet voldoende onderbouwd aan de slag te gaan kan een enorme deuk opleveren.

Bob Schoon

Support your local……

“Support your local…..” In bepaalde kringen van de samenleving een aardig levende quote. Eigenlijk een advies waar één ieder zich mee bezig zou dienen te houden. Het spenderen van geld binnen je eigen regio is het motto. Van de lokale bakker, slager, boekhandel tot koffiebar. En wat verder doorgetrokken, eet lokale groente. Lokaal wordt dan in veel gevallen nationaal, maar de strekking blijft gelijk. Eigenlijk zou daar een goed gefundeerd marketingmodel tegen aan gehouden moeten worden door reeds aanwezige partijen.

Kan er niet iemand even vertellen tegen deze partijen dat het van groot belang is voor de Nederlandse ondernemers, daarmede de Nederlandse bevolking, dat het Nederlandse product gepromoot wordt. En dan niet zoals het soms al ingestoken is, maar gewoon goed. Het business-model Canvas voor de Nederlandse Producten Promotie zeg maar.

Bob Schoon

Starten met ……..

Ondernemingen binnen Nederland worden geacht zich bezig te houden met maatschappelijk verantwoord ondernemen. De hoeveelheid ondernemingen die actief bezig zijn met maatschappelijk verantwoord ondernemen is lastig te bepalen. Nog steeds komen mij geluiden ter oren over het niet zien van het nut. Of het nu een eenmanszaak betreft , een limited, een maatschap, een V.O.F, een C.V. of een B.V. of N.V. het doet niet af aan het maatschappelijk belang van het geheel. Het is eigenlijk een activiteit die we allemaal als persoon na moeten streven.

Maar nu eerst toch maar terug naar die ondernemingen en de ondernemers, want als er vervolgens gesproken wordt over de besparing die het met zich meebrengt knikt men instemmend. Maar dan het er toe zetten, dat schijnt toch wel lastig te zijn. Helemaal het waar te beginnen.

Zeker nu we, aangaande de crisis, toch wel andere zaken aan ons hoofd hebben. Dat gaat op voor de ondernemer als ook voor de werknemer. In tijden van onzekerheid wordt het aantal actieve volgers (early adopters) al snel minder. Een onbewuste tegenwerking begint zich dan al vorm te geven.

Hoe dit dan toch te benaderen en aan te pakken? Volgens mij is het niet anders dan het stoppen met roken of drinken van alcohol. Men weet dat zo door gaan niet echt goed voor je is en dat het financieel een aardig verschil per jaar kan maken als men stopt……. maar dan toch…… De aanhouder wint.

Bob Schoon